Rewanżowy mecz barażowy w Płońsku nie był ładnym widowiskiem. I to nie tylko dlatego, że przegraliśmy z miejscowym PAF-em. Atmosfera na trybunach i zachowanie kibiców gospodarzy było skandaliczne i niespotykane na boiskach tych grup wiekowych. Ale to nie jest nasz problem. Ze sportowego punktu widzenia obie drużyny zagrały z wielkim zaangażowaniem i wolą walki, co niestety nie przekładało się na piękno piłki nożnej. Nasza drużyna w pierwszej odsłonie nie wykorzystała pięciu dogodnych sytuacji do strzelenia bramki (w tym rzutu karnego) i została skarcona w ostatniej minucie tejże odsłony. Po wzorowo wyprowadzonej kontrze, gospodarze wyszli na prowadzenie. Stare przysłowie sprawdziło się – nie wykorzystane sytuacje się mszczą.
W drugiej połowie meczu zaczęliśmy bardzo niemrawo i do 15. minuty spotkania nie stwarzaliśmy sobie sytuacji strzeleckich. Natomiast drużyna miejscowa, ponownie po naszym błędzie, strzela drugą bramkę i przegrywamy 2:0. Dopiero od tej chwili gramy tak jak powinniśmy grać całą drugą odsłonę. Spokojnie, po ziemi, ze zmianami stron i sytuacjami podbramkowymi. Udaje nam się strzelić nawet dwie bramki za sprawą Kevina Karwowskiego, lecz sędzia środowych zawodów dopatrzył się spalonego, który zapewne był. Walki do końca nikt nie zabierze chłopcom z APN-u, zabrakło jedynie czasu i najzwyczajniej trochę szczęścia. A i trochę zimnej krwi w końcowych fragmentach spotkania. Mecz przegrywamy 2:1 i to drużyna PAF Płońsk awansuje do Ekstraligi Mazowieckiej. Trener po meczu podkreślał zawodnikom, że to nie był najważniejszy mecz w ich życiu, a jeśli będą grali tak w piłkę to takich meczów będzie wiele. Koncentrujemy się już od 1 sierpnia na przygotowaniach do I ligi Mazowieckiej, aby wypaść w niej jak najlepiej. Dziękuję za walkę i zaangażowanie. Możemy z podniesioną głową patrzeć w przyszłość, bo przyszłość jest właśnie w tych młodych chłopcach.
